Grossierderij in levensmiddelen

Mijn Opa (Cornelis Schrama) had een grossierderij in levensmiddelen in Lisse.

Piet van der Putten, ‘’bouwknecht en arbeider’’ legde in 1905 de basis voor wat later de stalhouderij M. van der Putten & zonen zou heten. Piet wist een paar muilezels op de kop te tikken, die hij op woensdagmiddag voor de kar spande om de nodige ritjes te maken voor de firma Schrama, een Lissese grossier in kruidenierswaren.
Bron : ''En morgen dan ?'', Honderd jaar Van der Putten personen- en vrachtvervoer, samengesteld door Ed Olivier.
Mijn overgrootvader (Antonius Schrama) was ook eerst arbeider en later (vanaf circa 1881) vrachtrijder van beroep.
Mijn opa was in 1905 vrachtrijder en grossier.
Waarschijnlijk waren vader en zoon toen beide werkzaam in de grossierderij.

In de Leidsche Courant van 26-2-1927 stond onder het kopje De WINKELBEURS in Lisse het volgende :

                                            De groote aantrekkelijkheid van de
                                            grossierderij C. Schrama lijkt ons wel
                                            deze, dat iedere huisvrouw een pakje
                                            ''melange Dee'' ten geschenke krijgt.
 

Bron : http://leiden.courant.nu/

Zo stond het in de krant, maar zal er niet thee van D E (Douwe Egberts) bedoeld zijn ?

Na zijn dood is de grossierderij voortgezet door zijn 5 zoons.

 

 

 

Als weduwe moest je een bijbaantje zoeken.

 

Ik kan me nog herinneren, dat mijn vader in
het kaaspakhuis de kazen ging omdraaien.

 

 

 

De ansichtkaart is afkomstig van de site van Jan van Rooyen
http://www.lisseinbeeld.nl/ uit het album ''Lisse hoe het ooit was''.

Dit is de Kanaalstraat met aan het einde, op de kruising met de Heereweg, het postkantoor, gebouwd in 1899.
Helemaal links is de inrit naar het pakhuis te zien. In het begin was de inrit breed genoeg, maar de vrachtwagens werden breder en breder waardoor de muren aan beide zijden hele speciale horizontale groeven kregen.
Rechts naast de inrit was een winkeltje / werkplaats van lederwaren.
Was het ene van Zelst die daar schoenen lapte ???????????????
Bron van de tekst : Erik Vergunst en Gerard Schrama (van deze site).

Van de ander kant bekeken zag het er jaren later zo uit.
Links staat een van de nieuwe vrachtwagens (een Chevrolet).

De ansichtkaart is afkomstig van de site van Jan van Rooyen
http://www.lisseinbeeld.nl/ uit het album ''Lisse hoe het ooit was''.

De foto hieronder, een heel karakteristieke foto, vind ik een van de mooiste van de foto's op mijn site.
        
Vrachtauto bij het oude pakhuis achter de woning van mijn Oma aan de Heereweg 191 te Lisse
met een ingang voor aan- en afvoer van goederen via de Kanaalstraat.
De chauffeur heette Jan v.d. Zijden en hij had koude handen. In welk jaar zal dit geweest zijn ??????????
(Foto afkomstig van mijn moeder)

 

 

 

 

Mijn ouders ''blokkeren'' hier de poort voor aan - en afvoer.
(Foto afkomstig van mijn moeder)

 

 

 

 

 

 

 

 

In de Tweede Wereldoorlog had je voor van alles bonnen nodig, ook om je (vracht)auto's in beweging te houden.

  
Maar op een gegeven moment had je nog wel bonnen, maar je kon er niets meer mee.

Bron : de doos met foto's en van alles van mijn moeder.

Het was Maandagmiddag in ‘’de Nachtegaal’’ (een bekend restaurant gelegen tussen Lisse en Hillegom) een ongewone drukte in verband met de herdenking van een viertal jubilea van personen, die verbonden zijn aan de zaak van de firma C.Schrama Az. te Lisse. Een der firmanten, de heer P.Schrama (mijn vader),nu bedrijfsleider, de boekhouder, de heer T. van Werkhoven, en de beide vertegenwoordigers, de heeren J. van der Aart en J. van der Valk, vierden het feit, dat zij gedurende 25 jaar aan deze zaak verbonden waren. Des middags hebben zeer velen op een receptie van hun belangstelling blijk gegeven, niet alleen uit den kring van zakenrelaties, doch ook uit de gemeente zelf kwamen velen de jubilarissen complimenteeren (en zij hebben vast vijfmaal een toost uitgebracht op de vijf jubilarissen). Na de receptie werd in de groote zaal een diner gegeven, waaraan de jubilarissen met familieleden en de overige leden van het personeel aanzaten, terwijl het verdere van den avond in een gezellige stemming werd doorgebracht. Het moet voor mevrouw Schrama, weduwe van den stichter van dit bedrijf, wijlen de heer C. Schrama, een buitengewoon genoegen zijn om het werk van haar man, met noeste vlijt en ijver begonnen, met zooveel succes bekroond te zien. 

Bron : de Nieuwe Leidsche Courant van 1-6-1946 (http://leiden.courant.nu)

De jubilarissen zijn via deze link ook te zien in de Nieuwe Leidsche Courant 25/05/1946

''In de vijftiger jaren van de twintigste eeuw werd er door de postbode ook een ronde genaamd de kwitantiewijk gelopen. Wat betekende dat de postbode soms met 10.000 gulden over straat moest, die waren opgehaald bij de grossiers Verduijn en Schrama.''
Die verdienden toen blijkbaar meer dan de bollenboeren.
Bron : Nieuwsblad van de Vereniging Oud Lisse Jaargang 10 nummer 2 – april 2011 blz. 27

 

 

 

 

Het wagenpark van de firma N.V. v/h C.Schrama.
De tweede vrachtwagen van links is een GMC,
na de oorlog door mijn vader gekocht van de Amerikanen. De GMC slurpte wel veel benzine,
hij reed 2 op 1.
(Foto afkomstig van mijn moeder)

 

 

 

In het boek ''En morgen dan ?'', Honderd jaar Van der Putten personen- en vrachtvervoer staat :
''Na de oorlog wist vader van der Putten als een van de eersten weer enkele vrachtwagens (oude legertrucks) te
bemachtigen.'' Het kan goed zijn dat mijn vader de GMC van vader van der Putten heeft gekocht.

''De eerste jaren na de oorlog was er nog niet veel te doen. Kees van der Putten ging bij Schrama helpen.''

‘’Ome Kees, die altijd voor Schrama reed, kreeg een nieuwe (vracht)auto, een Mercedes’’, vertelt Piet.
‘’Het zal in 1954 zijn geweest. Die auto kostte 25.000 gulden. Toen we hem gingen halen liep opa te ijsberen.
Is er wat opa ?, zei ik. ‘Nou Pietje’, zei hij, ‘nou gaan ze naar de kloten. Ze hebben een auto gekocht van
vijfentwintigduizend gulden. Hoe moeten ze dàt verdienen’’.
Dat liep allemaal goed af, dankzij Schrama want :

‘’Schrama, de grossier, heeft altijd een grote rol gespeeld in het bedrijf. Oom Kees reed dag en nacht voor Schrama.
Die bracht de levensmiddelen naar de kruideniers en nam het lege goed mee terug. Wij haalden ook goederen bij
de leveranciers, omdat ze zo ongelukkig aan die poort op de Heereweg en de Kanaalstraat zaten. Heineken kon er
niet komen; we haalden ook bleekwater bij Fenix in Zwolle en azijn bij Haas in Haarlem. Als het druk was, werd er
een tweede auto naar toe gestuurd, meestal oom Hans. ’s Avonds losten we bier aan de Heereweg; dat ging op
karren door de steeg naar het magazijn. Dat deden we met zijn allen; ’s avonds na het eten ; effe een half uurtje
lossen. Zo losten we ook 15 ton aan kilopakken zout – 10 in een baaltje – uit een treinwagon aan het spoor.
Het closetpapier kwam ook met treinwagons tegelijk. Dat stond bij ons in de schuur, daar hadden ze bij Schrama
geen ruimte voor.’’
Bron : ''En morgen dan ?'', Honderd jaar Van der Putten personen- en vrachtvervoer, samengesteld door Ed Olivier.
Kees van der Putten was jarenlang, ook toen de grossierderij niet meer bestond, ''kind aan huis'' bij mijn Oma en
                                                                                                                         bevriend met mijn oom Jan.

In het boek staat ook dat er afscheid genomen werd van een oude Schrama met vier benen
                                                                                           (in dit geval werd er niet over poten gesproken).

''Op 2 mei 1956 kwam er een einde aan het vervoer met paarden.
Alle paarden, koetsen, tuigen, zadels, rouwkleding werd verkocht.
Er waren paarden bij die twintig jaar bij van der Putten waren.
Een van de paarden heette Schrama.''

Bron : ''En morgen dan ?'', Honderd jaar Van der Putten personen- en vrachtvervoer, samengesteld door Ed Olivier.
Toelichting op de titel van het boek :
De titel van het boek ''En morgen dan ?'' werd (al snikkend) uitgesproken door de vrouw van Henk van der Putten
na een vrolijke familieavond bij Schiller in Amsterdam waar de familie er in de jaren '60 één keer per jaar een paar
weken huishoudgeld doorheen jaste.

Op 29 augustus 1947 stond in de Nieuwe Leidsche Courant :

''Door enige firmanten van de firma Schrama werd een uitstapje gemaakt naar Amsterdam.
Toen men 's avonds huiswaarts wilde keren, kwam men tot de ontdekking dat de G.M.C.-wagen verdwenen was.
Vrijpostige heren hadden de wagen blijkbaar tot eigendom verklaard, doch waren er niet gerust op.
De andere morgen om 4 uur werd de wagen door de politie van Hattem bij Zwolle langs de weg onbeheerd aangetroffen en kon hij weer in het bezit worden gesteld van de eigenaars.''

Dat krijg je ervan als je op stap gaat in Amsterdam en meer oog hebt voor een pilsje e.d. dan voor je GMC !

Bron : Nieuwe Leidsche Courant (http://leiden.courant.nu)

Wat een ambtelijke taal !
Nu zou er in de krant staan, dat het tuig was gaan joyrijden met mijn auto en met MIJN benzine.

                                           Later had de firma Chevrolets.

   


            
  
                                      Er zal wel weer wat te vieren geweest zijn.
                        De vijf broers met hun vrouwen en natuurlijk Oma in het ''centrum".
                                      Wat heeft tante Iet op haar hoofd ?????
                                         (Foto afkomstig van mijn moeder)

 

           Wat gaat mijn Oma hier doen met die grote mokerhamer ? Ze deed altijd geen vlieg kwaad !

      

                                                   Foto afkomstig van mijn moeder.

 

 

 

 

Rector van Steen was jarenlang een goede vriend van mijn ouders.
Op de pagina's ''Meer van mijn vader en moeder'' en op de pagina Geschiedenis van de St. Agathakerk in Lisse is
meer te zien en te lezen over rector van Steen.
 

 

Mevr. de wed. C. Schrama was mijn Oma.
(Krantenartikel afkomstig van mijn moeder)

 

 

 

 

 

Nu weten we dat het geen vlieg was,
maar dat ze de toegang van karton naar
de nieuwe ruimte ''verpletterde''.

 

Mijn moeder vond het blijkbaar heel leuk !

 

Foto afkomstig van mijn moeder.

 

 

 

 

 

 

 

 

Bron : de Nieuwe Leidsche Courant van 16-2-1954 op
                                                               http://leiden.courant.nu/

 

 

N.B. Ik weet haast zeker dat deze twee krantenartikelen bij dezelfde uitbreiding horen.  

                      

                
                                Kijkje (kiekje) in het oude pakhuis. Wat staat er op de kar !!!!!!
                                                 (Foto afkomstig van mijn moeder).
              
                                    Met de destijds beroemde "Flipje uit Tiel''.
                                        (Foto afkomstig van mijn moeder).
           


       

Mijn vader bij (denk ik) de feestelijke opening van een Kroon-winkel. Kroon was een samenwerkingsverband van grossierderijen. Links van mijn vader staat, volgens mij, meneer v.d. Valk, een van de vertegenwoordigers.
De chauffeur met de pet is Piet, een van de broers van v.d. Putten, van het gelijknamige taxi- en transportbedrijf.
Wat een slee van een auto !!!!!
(Foto afkomstig van mijn moeder)

     

 

 

Elke Nieuwjaarsdag kwam het personeel bij ons thuis Nieuwjaar wensen. Na de koffie kwam er wat anders op tafel.

 

v.l.n.r. ik, mijn vader, Janus ...., N.N., N.N., Oom Jan.

 

Foto afkomstig van mijn moeder.

 

 

 

 

     

 

 

Ze zijn nog steeds aan de koffie, maar dat zullen ze echt niet volhouden.

 

v.l.n.r. mijn broer Frans, Peter v.d. Lans (zijn vriend), N.N., N.N., Antoon van Zelst, broer Piet, N.N.

Frans met strikje !!!!!!

 

Foto afkomstig van mijn moeder.

 

In de Nieuwe Leidsche Courant van 5-6-1964 stond :

                                                     Lisser     Firma     Verhuisde
                                    LISSE   ---       Na jaren van tobben in de
                                    veel te kleine panden aan de Kanaal-
                                    straat is het sterk gegroeide grossiers-
                                    bedrijf C.Schrama verhuisd naar de Eer-
                                    ste Poellaan, waar men over niet minder
                                    dan 2000 m² ruimte kan beschikken. Bij
                                    de feestelijke opening zijn goede woorden
                                    tot de firmanten gericht.  
Bron : http://leiden.courant.nu/
 

                

                                    En hier spreekt mijn vader een woord van dank uit.
                                                Op de ''autocue'' rechtsonder staat :
              ''KROON Winkeliers Hartelijk dank voor het mooie bureau en bureaustoel Hartelijk dank''

                                Mijn moeder kijkt schalks in de lens of naar de fotograaf ?
                                                        En Oma is moe.
                                               (Foto afkomstig van mijn moeder)

               

                                                   Foto afkomstig van mijn moeder.
               
                    De nieuwe grossierderij Schrama en ons woonhuis aan de 1e Poellaan in Lisse.
                                                 (Foto afkomstig van mijn moeder)
 

1. Uittreksel uit het dossier bij de Kamer van Koophandel Leiden
betreffende de grossierderij Schrama te Lisse >>>>>>>>>>> zie Uittreksel

2. Overzicht van de aandelen >>>>>> zie grossierderij aandelen

3. Tijdens de tweede wereldoorlog >>>>>> zie WOII

4. Albert van Zelst (jongste zoon van Antoon van Zelst) ''vertelt'' :

Mijn vader heeft vele jaren voor Schrama met de vrachtauto gereden, is begonnen (voor zover ik me herinner) met de GMC en daarna de Opel Blitz waar ik destijds ook veel in meereed. Daarna zijn er verschillende Chevrolets geweest en ik meen na de verhuizing naar de nieuwe grossierderij een DAF. Als ik in Lisse ben aan de Kanaalstraat naast Graficus kijk ik nog steeds in de poort waar de vrachtwagens achteruit inreden, de slijtplekken in de muren zijn nog steeds aanwezig, je begrijpt dat een en ander best veel herinneringen oproept!!
       
Albert staat hier rechts op de foto met zijn moeder, links op de foto is de poort met de slijtplekken zichtbaar.
Bron : Albert van Zelst
 

Ik ging ook vaak mee met de vrachtauto,ik noemde de GMC de ''Wolfauto'', vermoedelijk vanwege het ruige uiterlijk,de grote voorassen met zware bouten en eigenlijk nu bekeken best wel apart hoe je er als klein ventje over dacht.
      
Mijn vader is het grootste deel van zijn leven vrachtwagen chauffeur geweest, eerst samen met zijn broer en daarna is hij bij Schrama begonnen. Ik meen zo tot zijn 55e jaar op de vrachtauto en daarna bij van Riek (naast Jamin, wat nu Toni Music is) in de emballage,zijn collega's  waren onder andere Janus van Noort, Arie Slot en Leen Brouwer. Daarna is hij mee verhuisd naar de 1e Poellaan, ook weer ''in de lege flessen'' zoals ze dat noemde. 

Mijn vader is overigens al in 1978 overleden.

Nog even met betrekking tot vroeger : een hele fijne herinnering heb ik als kind aan Nieuwjaarsdag, dan mocht ik met mijn vader mee naar de Vuursteeglaan om Nieuwjaar te wensen. Het allerbelangrijkste was voor mij natuurlijk de heerlijke hapjes, lekkernijen en drankjes, dat was echt een feest, de TV stond aan met toen al skispringen in Garmisch Partenkirchen. TV hadden wij natuurlijk nog niet dus dat was op zich al een feest, wij kregen ook altijd dingen toegestopt van je moeder, oud speelgoed e.d., ook nog eens een oude fiets met een kromme voorstang, ben ik samen met mijn broer Michel gaan fietsen vanaf de brug bij slachthuis Persoon, zat ik voorop en stak mijn voet tussen de spaken en hup gingen wij over de kop, goed afgelopen gelukkig, dat waren nog een tijden ha,ha!!!

Onderstaande foto is genomen bij een drankgelag, ze noemden dat destijds een excursie, bij bierbrouwer Heineken
(in Amsterdam, een jaarlijks uitje), er staan ook Heren Schrama en personeelsleden op.
     
Bron foto : Albert van Zelst 
Links vooraan zitten vader en moeder van Zelst, rechtsonder zit de Kooker en naast hem Leen Brouwer, een emballage-collega van mijn vader. Rechtsboven zit El de Jeu (blond met bril) met links naast haar Cock Grimbergen (chauffeur). ''Onder El de Jeu'' zitten Cor Laan (de werkster van de grossierderij) en juffrouw de Jong (de boekhoudster). Ome Jan zit midden boven met geheven hand, naast hem (meent Albert) Cor Spiering en daarachter neef Frans Steenvoorden (werkte in het magazijn). Achter de arm van de ober zit Cor v.d.  Aart, hij is ook chauffeur geweest. Ome Toon (met sigaret) zit ''onder de ober''.